 |
| Η Τέχνη χρησιμοποιήθηκε για να επιτευχθούν οι στόχοι της Νέας Τάξης Πραγμάτων |
Η Τέχνη ανέκαθεν ήταν μια από τις πιο ευγενικές δημιουργικές εκφράσεις ης ανθρώπινης ψυχής, το αντιλαμβανόμαστε όλοι αυτό. Μέσα από αυτή ο άνθρωπος εξέφρασε όνειρα, επιθυμίες, αναμνήσεις, Ιστορία, ελπίδες. Ακόμα και τη σκοτεινιά της ψυχής…
Η Τέχνη αγαπήθηκε πολύ, από όλον τον κόσμο, και η αξία της αναγνωρίστηκε από όλους. Πραγματικά, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην εκτιμά την ομορφιά και την αξία του Παρθενώνα, των Ομηρικών επών, μιας τραγωδίας του Σοφοκλή, της Σφίγγας, της Μόνα Λίζα και τόσων άλλων αριστουργημάτων της τέχνης, σε οποιαδήποτε έκφανσή της κι αν κοιτάξουμε.
Το άσχημο είναι πως δεν άργησε να στρατευθεί, Από πολύ ενωρίς στην Ιστορία η τέχνη σε όλες της τις μορφές χρησιμοποιήθηκε για να προωθηθούν τα σχέδια κάποιων. Ζωγραφική, Λογοτεχνία, Γλυπτική, Μουσική, Θέατρο, Κινηματογράφος… τίποτε δεν έμεινε που να μη χρησιμοποιηθεί. Αυτό είναι κάτι που το ξέρουμε, καμία έκπληξη μέχρι εδώ.
Όποτε συνέβαινε αυτό, γινόταν αντιληπτό πως τα συγκεκριμένα δημιουργήματα εξυπηρετούσαν κάποιο στόχο. Σήμερα δεν είναι εύκολο, επειδή πλέον η τέχνη έχει στρατευτεί στους σχεδιασμούς των ελίτ με επιστημονικά σχεδιασμένο τρόπο, και αυτό είναι μια πορεία που ξεκίνησε πριν από πολλές δεκαετίες.
Ξεκίνησε πολύ πονηρά. Τεχνουργήματα τα οποία ήταν απωθητικά, ακατάληπτα και τέτοια ώστε να δημιουργούνται σοβαρές αμφιβολίες για την ψυχική κατάσταση του δημιουργού τους άρχισαν όχι μόνο να κυκλοφορούν όλο και πιο συχνά, αλλά και να θαυμάζονται από μεγαλοσχήμονες, ειδικούς και κριτικούς. Τότε έκανε την εμφάνισή της και η κλασσική πλέον ατάκα: «η τέχνη δεν είναι για να την καταλαβαίνουν όλοι»…
Τον Παρθενώνα, βέβαια, τα Ομηρικά έπη, τη Μόνα Λίζα και χιλιάδες άλλα πραγματικά αριστουργήματα τα κατανόησαν, τα θαύμασαν και αντελήφθησαν την αξία τους όλοι, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου…
Θα πει κάποιος «να απαγορεύσουμε λοιπόν σε κάποιους να δημιουργούν τέχνη όπως αυτοί θέλουν μόνο και μόνο επειδή αυτή δε συμφωνεί με την αισθητική κάποιων, των πολλών κλπ.;»
Απαντούμε ευθέως: Όχι! Κατηγορηματικά όχι! Ο καθένας πρέπει να είναι ελεύθερος να δημιουργήσει έναν πίνακα, ένα γλυπτό, ένα κομμάτι μουσικής όπως θέλει, όπως τον οδηγεί η ψυχή του. Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να εξασφαλιστεί πως δεν θα λοιδωρείται από ειδικούς, κριτικούς και μεγαλοσχήμονες όποιος δημιουργός δεν ακολουθεί τις «ευνοούμενες» τεχνοτροπίες – και δεν θα περιθωριοποιείται – όπως επίσης και δε θα φοβάται κάποιος να θεωρήσει ανοησία και έκτρωμα ένα δημιούργημα που το σύστημα του το προβάλλει ως αριστούργημα.
Και αυτό άρχισε εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.
Και φτάσαμε στο σήμερα. Δείτε λίγο τα θεατρικά έργα που προωθούνται, Υπάρχει κάποιο που να μην προωθεί την καταρράκωση των ηθών; Φτάσαμε στο σημείο ακόμη και οι κλασσικοί τραγωδοί να προσεγγίζονται χωρίς κανένα σεβασμό και να τροποποιούνται – ακόμη και στην Επίδαυρο, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η ατζέντα κάποιων. Δείτε τον κινηματογράφο, τα ίδια και χειρότερα. Η φεμινιστική ατζέντα, η ατζέντα ΛΟΑΤΚΙ, η διεθνιστική προπαγάνδα καλπάζουν.
Δείτε λίγο τα ρεύματα τεχνοτροπίας στη ζωγραφική. Δείτε τη θεματολογία τους. Θυμάστε εκείνον τον πίνακα που έδειχνε ένα ανδρικό μόριο να εκσπερματώνει στο Σταυρό; Θυμάστε πόσοι ταγοί έσπευσαν να τον υπερασπιστούν; ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα, καλλιτέχνες… Το θεωρείτε τυχαίο; Και μη μου πει κάποιος πως είναι θέμα ανεξιθρησκίας, διότι ανεξιθρησκία σημαίνει πως η θρησκευτική πίστη όλων πρέπει να γίνεται σεβαστή και κανείς δεν έχει δικαίωμα να την προσβάλει.
Κάποιοι είχαν πει τότε πως η τέχνη δεν πρέπει να λογοκρίνεται. Συμφωνούμε! Τους καλώ όμως όλους αυτούς να συμφωνήσουν πως ο συγκεκριμένος «καλλιτέχνης» έπρεπε να τιμωρηθεί αυστηρά διότι και την ανεξιθρησκία παραβίασε και προέβη στο αδίκημα της βλασφημίας. Κάτι τέτοιο βέβαια δε συμφέρει τις ελίτ….
Κάντε μια βόλτα στην πόλη σας. Δείτε λίγο τα εκτρώματα που στολίζουν τις πλατείες. Σας δίνουν την ίδια ικανοποίηση με ένα γλυπτό του Φειδία ή του Μιχαήλ Αγγέλου; Επιτρέπουν στην ψυχή σας να ταξιδέψει στο όνειρο, επιτρέπουν στο πνεύμα σας να οραματιστεί κάτι; Και, αν τολμήσετε να εκφράσετε την άποψή σας, θα πέσουν όλοι να σας φάνε. Ακόμη και από εκείνους που συμφωνούν μαζί σας – και πιστέψτε με, είναι πολλοί – οι πιο πολλοί δε θα μιλήσουν γιατί δε θέλουν να τα βάλουν με το σύστημα.
Είναι τυχαία όλα αυτά; Δε νομίζουμε. Ούτε θεωρούμε τυχαίο πως το σύστημα, αυτός ο πιστός υπηρέτης των ελίτ, προωθεί αυστηρά «έργα τέχνης» που πληρούν τις πιο πάνω προϋποθέσεις και περιθωριοποιεί όποιον δημιουργό είναι της άλλης άποψης.
Άλλωστε όλες αυτές τις δεκαετίες μέσα από αυτό το μονοπάτι κατάφεραν να εκμαυλίσουν τις μάζες ώστε να φτάσουμε στη σημερινή κατάντια:
Βαπτίσαμε την κατρακύλα πρόοδο...
Αντισταθείτε, λοιπόν. Πάψτε να αποδέχεστε αυτά που προσπαθούν να σας επιβάλλουν, αναζητείστε την ομορφιά, αναζητείστε αυτό που θα κάνει την ψυχή σας να σκιρτήσει, Η ψυχή σας, η συνείδησή σας θα σας οδηγήσουν σ’ αυτό.
Να θυμάστε πως αν η υψηλή τέχνη δε μπορεί να γίνει αντιληπτή από όλους, τότε δεν είναι πραγματικά υψηλή.
Να θυμάστε πως η πραγματικά υψηλή τέχνη μπορεί μεν να προσεγγίσει και να δείξει τη σκοτεινιά της ψυχής και την ανηθικότητα, ποτέ όμως για να την καταστήσει πρότυπο! Αν κάνει κάτι τέτοιο, μακριά!
Κλείστε τα αυτιά σας σε όσους «καλλιτέχνες», ΜΜΕ, διαμορφωτές κοινής γνώμης κλπ. προσπαθούν να προωθήσουν διαλυτικές ατζέντες. Δεν αξίζουν το θαυμασμό σας.
Αντισταθείτε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου