26 Ιουνίου 2023

Φεμινιστική Γεωπολιτική, Φεμινιστικές Διεθνείς σχέσεις

Σιλουέτες προφίλ μιας γυναίκας και ενός άντρα μπροστά από ένα παγκόμιο χάρτη
Ακούγεται παράδοξο, όμως υπάρχει και φεμινιστική θεώρηση των Διεθνών Σχέσεων


Η λογική λέει πως κάποια πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δε μπορεί, π.χ., τα μαθηματικά να διακριθούν σε ανδρικά και φεμινιστικά. Τι να κάνουμε, οι αριθμοί και οι μαθηματικές έννοιες δεν έχουν φύλο. Μπορεί να υπάρχουν άνδρες και γυναίκες μαθηματικοί, μπορεί τα μαθηματικά να χρησιμοποιηθούν εις βάρος των ανδρών ή των γυναικών, αλλά αυτό είναι άλλο.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη γεωπολιτική και τις διεθνείς σχέσεις. Κάποια πράγματα είναι ξεκάθαρα, είναι πέρα από το φύλο των ανθρώπων. Είναι καθαρά θέμα ανθρώπινης φύσης.

Και όμως, εδώ και μερικές δεκαετίες υπάρχει μια ολόκληρη σχολή σκέψης που προσπαθεί να ερμηνεύσει τη γεωπολιτική και τις διεθνείς σχέσεις μέσα από τη φεμινιστική οπτική.

Τώρα βέβαια δε μπορούμε να καταλάβουμε τι αλλάζει στη γεωγραφική θέση του Σουέζ ή στη στρατηγική του σημασία αν το δω με φεμινιστική οπτική, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Για μια ολόκληρη σχολή σκέψεις προφανώς υπάρχει διαφορά.

Στο κομμάτι των διεθνών σχέσεων, από την άλλη πλευρά, το φύλο και οι έμφυλες ταυτότητες σαφώς και παίζουν κάποιο ρόλο, αυτονόητο είναι αυτό. Από τη στιγμή που κάποιοι άνθρωποι – ανεξαρτήτως φύλου – νοιώθουν συνεκτικούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους πέρα από σύνορα, έθνη και κρατικές οντότητες, είναι αυτονόητο πως μπορούν έτσι να δημιουργηθούν ομάδες πίεσης σε κάθε κράτος που να θέλουν να επηρεάσουν τις διεθνείς σχέσεις του κράτους αυτού.

Η φεμινιστική οπτική των διεθνών σχέσεων όμως προχωρά πολύ παραπέρα. Από το να προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο της αποικιοκρατίας και τις καταπίεσης των αποικιοκρατών στους γηγενείς πληθυσμούς ως απότοκο του «προτύπου του λευκού άνδρα» μέχρι τη θεώρηση πως η σεξουαλική και η ρατσιστική βία είναι αποτέλεσμα της τροφοδότησης της αρρενωπότητας (κι ας έχει αποδειχθεί ιστορικά πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο), μπορούμε να δούμε μια εντελώς στρεβλή θεώρηση της πραγματικότητας.

Και φυσικά το να ισχυρίζεται κάποιος πως «γυναίκες στη εξουσία = ειρήνη (ή τουλάχιστον λιγότεροι πόλεμοι)» είναι απλά ιστορικό - κυριολεκτικά - ανέκδοτο.

Το θέμα όμως δεν είναι αν οι ισχυρισμοί αυτής της σχολής σκέψης είναι σωστοί ή όχι. Το θέμα είναι πως αυτή η σχολή σκέψης είναι αποδεκτή. Μην παρεξηγηθούμε: είναι άλλο πράγμα το να εξετάζουμε, να αποδεχόμαστε ή να απορρίπτουμε την κάθε σκέψη αυτής της σχολής ξεχωριστά και άλλο το να δεχόμαστε πως είναι λογικό να υπάρχει μια φεμινιστική θεώρηση της γεωπολιτικής και των διεθνών σχέσεων (αφήνοντας έτσι να υπονοηθεί πως οι μέχρι τώρα σχολές σκέψης ήταν απότοκα του ανδρικού σωβινισμού).

Η Ιστορία έχει αποδείξει πως οι γεωπολιτική  και τα συμφέροντα δεν έχουν φύλο. Οι ανάγκες μιας χώρας σε ενέργεια, π.χ., που σε μεγάλο βαθμό καθορίζουν τις σχέσεις της με άλλες χώρες είναι οι ίδιες είτε ασκούν την εξουσία άντρες είτε την ασκούν γυναίκες. Είτε ακολουθείται το μοντέλο της μητριαρχίας είτε αυτό που οι φεμινίστριες αποκαλούν με μίσος «πατριαρχία».

Επιπλέον, η Ιστορία μας έχει αποδείξει πως σε κάθε σύγκρουση τα άγρια ένστικτα απελευθερώνονται τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες, ενώ έχουν επωφεληθεί από αυτές άτομα ανεξαρτήτως φύλου.

Και, εννοείται, όταν φθάνουμε στο χαρακτηρισμό των γυναικών ως αμάχου πληθυσμού και τη μη καθολική και συντεταγμένη συμμετοχή του στις μάχες (όπως συμβαίνει με τους άντρες), εκεί η φεμινιστική θεώρηση βλέπει μόνο γυναίκες θύματα που χάνουν προσφιλή τους πρόσωπα στο πεδίο των μαχών – το ότι αυτά τα πρόσωπα είναι κατά τη συντριπτική τους πλειοψηφία άντρες, είναι για το φεμινισμό μια μικρή τεχνική λεπτομέρεια…

Κοντολογίς, αυτή η θεώρηση επιχειρεί να προβάλει ένα νοητικό σχήμα σύμφωνα με το οποίο: ανδρισμός, αρρενωπότητα = πόλεμος, βία ενώ γυναίκες στην εξουσία, μητριαρχικό μοντέλο = ειρήνη, ασφάλεια, πληρότητα.

Ο διαχωρισμός αυτός βέβαια είναι σε σύμπνοια με τους στόχους του φεμινισμού: τον πόλεμο ενάντια στο ανδρικό φύλο, τη δημιουργία ενοχών στους άνδρες για το φύλο τους κλπ.

Μην τα υποτιμάτε όλα αυτά. Μπορεί να φαίνονται φαιδρά, σας ενημερώνω όμως πως υπάρχουν έδρες σε πανεπιστήμια που προωθούν αυτή την οπτική.

Τα αποτελέσματα βέβαια θα είναι ολέθρια…

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κορονοϊός, αυταρχικότητα και νέες ταυτότητες

Το κοινωνικό πείραμα της εποχής COVID δίδαξε τις κυβερνήσεις πολλά   Σε προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε σε κάποια μαθήματα που πήραμε α...